مینا چیست؟
مینا قطعه فلزی است به صورت ظرفی درآمده لعاب خورده و روی آن نقاشی اسلیمی و قطعاتی به صورت پیچ و گره و گل کشیده شده و بعد پخته میشود .
تاریخچه میناکاری
با توجه به تحقیقات به عمل آمده، پیشینه هنر میناکاری به زمان روم باستان باز میگردد. چرا که گزارش ها حاکی از میناکاری بودن بخشی از مجسمه زئوس دارد، این مجسمه یکی از عجایب هفت گانه و مربوط به 450 سال قبل از میلاد مسیح است.
روش ساخت ظروف مینا
ابتدا برای تهیه یک اثر مینایی، فلزی را که بهعنوان ماده اصلی مورد نظر باشد را انتخاب نموده سپس به هر شکل و هر اندازه که مورد نظر است توسط مسگر متخصص ساخته میشود و پس از آن توسط استاد میناکاری لعاب سفید رنگ یکدستی به آن میزنند. این مرحله از لعاب سفید رنگ به نام لعاب آستر معروف است. بعد از این مرحله فلزی را که لعاب یکدست خورده به منظور پخته شدن در کورهای که حداکثر حرارت آن 750 درجه سانتیگراد باشد قرار میدهند و بعد فلز لعاب دیده را از کوره خارج کرده و مجددا با لعاب مرغوبتری پوشانده و برای بار دوم حرارت میدهند.این عمل یعنی عمل لعاب کاری را معمولا "سه الی چهار بار تکرار میکنند پس از طی این مراحل فلز لعاب داده شده و حرارت دیده هم اینک برای ایجاد هر گونه نقشه و طراحی که مورد نظر است آماده شده و این طرحها و نقشها به ذوق هنرمند و یا با توجه به سفارشی که به او شده است بر روی جسم نقش میبندند.